Kurs wspinaczkowy :)

Kończy się sezon zimowy, nowy, letni trza było jakoś spektakularnie rozpocząć. We wtorek skontaktowałem się z Waldkiem – są miejsca na kurs zaczynający się w sobotę, no to po szybkiej konsultacji z Aśką – zapisuje się Jeszcze tylko zakup butów i nadchodzi sobota. Zaczynamy na Winnicy w Bolechowicach, rozdział sprzętu i zespołów. Trafiam do grupy Waldka, chociaż akurat ten podział jest czysto formalny, całą 12-osobową grupą opiekują się trzej instruktorzy – Maciek, Szymon i właśnie Waldek. Ważniejszy przydział to Marta – moja partnerka wspinaczkowa – sympatyczna, z początku małomówna Pierwszy dzień to wędeczka i Dolina Bolechowicka. Pierwsze dwie drogi idą jak z płatka, problemy zaczynają się na trzeciej, gdzie zaczyna brakować pary w dłoniach. Próbuje z 5 razy, potem Marta kilka razy, od razu pierwsza sekwencja nie puszcza Rezygnujemy, odpoczywamy i na koniec robimy jakąś lajtową czwóreczkę

Po zajęciach jeszcze krótki wykład o linach i do domu Trochę byłem zaniepokojony bo ten pierwszy dzień mocno wyczerpał mnie fizycznie, a tu było jeszcze 5 conajmniej takich samych dni No nic, niedziela, dzień drugi, zbiórka w Kobylanach o 8.00. Temat dnia, to prowadzenie drogi z asekuracją dolną. Prowadzimy na lajcie 2 drogi czwórkowo/piątkowe w okolicach Zjazdowej Turni, po czym powtarza się sytuacja z poprzedniego dnia – sił brakuje – teraz nauczony doświadczeniem odpuszczam po dwóch nieudanych próbach. Pod koniec dnia zrywa się mocny deszcz – ja na szczęście byłem na dole, ale dwa zespoły w ścianie mocno zmokły, co oczywiście musiało być tematem naszych kąśliwych uwag

Dzień trzeci – zakładanie stanowiska, operujemy w skałach za Będkowicami. Fizycznie trochę lepiej, ale może przez to że działania nie są aż tak wyczerpujące jak poprzednie dni – więcej czasu spędzamy np na budowie stanowiska Gosia z sąsiedniego zespołu robi V+ (respecta), my zostajemy na standardowych IV. Dzień czwarty to wspinanie na własnej asekuracji – kości, friendy i inne heksy Na dzień dobry dostaje własną kością pod oko, mam mieszane uczucia co do pewności i stabilności takich rozwiązań. Po wyczerpujących ćwiczeniach robimy drogę na Słonecznej Turni. Marta się blokuje na pierwszej kości, instaluje ją przez 10 minut wisząc w niewygodnej pozycji, przez co traci siły – podejmuje decyzję o wycofie i zaczynam prowadzić. Idę na łatwiznę – z pierwszą kością zainstalowaną idę od razu do pierwszego ringa i dopiero nad nim instaluje jakieś heksy i kości W sumie idzie się dobrze, na górze czeka Maciek, który kontroluje i podpowiada mi przy budowie stanowiska (tym razem angielskiego, o głaz ) Dzień się kończy Piąty dzień to w zasadzie kwintesencja całego kursu – prowadzenie drogi wielowyciągowej. Waldek przydziela nam z Martą Żabiego Konia, idzie się całkiem dobrze w miarę szybko robimy 4 wyciągowe podejście drogą IV, emocje skaczą mi przy trawersie który wygląda słabo, ale jak się już w niego wejdzie to jest ok Marta zakłada stanowisko na górze i zjeżdzamy na 2 razy lux jest czas to robimy jeszcze dwuwyciągową V-, tu mi w pewnym momencie zabrakło siły, ale po 2 minutowym odpoczynku docieram do łancucha i zakładam tam stanowisko zjazdowe

W sumie dzień oceniam chyba nalepiej z wszystkich, podobno zrobiliśmy najwięcej z wszystkich zespołów, a i wejście na górę sprawiło nam jakąś tam satysfakcję Wieczór to ognisko, gdzie pośmialiśmy się strasznie, prześcigając w anegdotach z dni poprzednich Niestety ostatni dzień to autoratownictwo – fajne zajęcia tylko szkoda że bez wspinania Na koniec rozdanie skierowań na kursy taternickie, pamiątkowe zdjęcia i rozjazd do domów fajnie było

• kurs u Waldka Niemca mogę z czystym sumieniem polecić. Cała trójka instruktorów bardzo pomocna – chociaż każdy motywował na inny sposób
• grupa super Najwięcej przebywałem z Martą – z początku niewiele mówiła, ale jak się rozkręciła to oboje pękaliśmy ze śmiechu Agnieszki, Gosia z Pawłem, Maja, Rafał, Łukasz, Wojtek i Radej z Magdą – wszyscy mocno pozytywnie nastawieni
• sprzętowo: Waldek polecił mi buty La Sportiva Taka, które w PolarSporcie dostałem za niecałe 200 zł. Oczywiście nówki mocno za małe, aż do tego stopnia ze w pierwszy dzień wysłałem Askę żeby mi kupiła je numer większe, ale o dziwo po pierwszym dniu rozbiły się tak, że były większe niż nówki o numer większe Dodatkowo przetestowałem plecak Deutera – Guide 35+ – bez zastrzeżeń, super system nośny, bardzo dobry dostęp dzięki zamkowi na całej długości. Reszta standard softshell mammuta, gacie milo, kask petzla i inne takie – bez zastrzeżeń.
• na kurs szedłem głównie w celu poznania metod asekuracji i tu się sprawdził w 100%, natomiast jak ktoś chciałby się nauczyć wspinać, to lepiej chyba iść na ściankę. Owszem, przez 6 dni kursu robi się jakieś tam postępy, jednak główny nacisk kładzie się na obsługę sprzętu Także jak ktoś chce trzaskać VI i więcej to imho siłka, ścianka i dopiero skałki
• czas przez całe 6 dni jest mocno wypełniony zajęciami i ćwiczeniami, także trzeba harować i nie ma czasu nawet żeby aparat wziąć do ręki – prezentowane zdjęcia to głównie zrobione przez Aśkę, Waldka, Szymona i innych
• galeria z kursu skałkowego

Tagi: Dolina Będkowska, Dolina Bolechowicka, Dolina Kobylańska, Jura, kurs skałkowy, Waldek Niemiec